Dag 1 Met valkuilen opweg naar Oostenrijk

Vanochtend ging om kwart voor 5 de wekker.
En dat was de wekker voor de vakantie… ja ja koffers zijn gepakt en we gaan op weg!
Dat viel allemaal niet mee voor we überhaupt bij het punt komen dat de wekker gaat voor de vakantie.
Eigenlijk wilde we in november heel graag naar Florida, maar dat word wel heel onzeker.
We hadden gelezen dat er ook naar Tanzania te reizen is…. We hebben hier naar gekeken maar we vinden het risico te groot, als wij daar binnen komen moeten wij testen, als er dan iemand positief test hebben we een probleem, het is ook niet te verzekeren…..
Maar pffff wat dan, we willen heel graag ergens heen maar dus NIET vliegen, en wanneer.
Eigenlijk kunnen we pas half oktober maar dat is weer zo laat voor bijvoorbeeld Oostenrijk of Italië.. Op het moment dat we het erover hadden was er nog 1 mogelijkheid en dat was nu vertrekken… In overleg met het werk want het is iets op korte termijn maar in goed overleg kunnen we dit doen!
Dat was het plan….. maaaarrrrr…. Zo makkelijk was het allemaal nog niet. Bas heeft problemen met zijn QR code. Dus hij is vorige week weer gaan bellen en uitgelegd dat we inmiddels bijna op vakantie gaan. Hij heeft 2x per dag met de GGD aan de telefoon gezeten er zijn 5 spoed tickets gemaakt maar laten we zeggen dat GGD er zelf geen bal van snapt.
Zondag heb ik Bas zijn probleem op FB gezet en warempel dat er iemand reageerde die kon helpen. Inmiddels werd het toch wat heet onder mijn voeten en heb ik een test afspraak voor Bas gemaakt… hij sputterde wat en mompelde wat maar hij gaat toch maar fijn.
Maandag om kwart voor 9 is hij getest en toen hij terug kwam werkte dan daadwerkelijk zijn QR code. De dame op FB had het voor elkaar gekregen!!
Nou pfff alles goed nu alleen nog hopen dat zijn test niet positief terug komt… maar in Bas zijn geval zou dit raar zijn… mensen die hem kennen begrijpen wat ik bedoel!!

Nou zodoende gaat om 4:45 de wekker…. Vakantie!!

We moeten een heel eind door Duitsland. Echt overal wegwerkzaamheden we worden er dol van. Het schiet totaal niet op.

We stoppen om te tanken en voor een kleine eet en drink pauze. Bas wil het tanken afrekenen maar dat kan niet je kan alleen contant betalen. De pin ligt eruit. Helaas geen contant genoeg daarvoor moeten we 30 euro extra betalen volgens de dame achter de dame achter de kassa…. Nou dat gaat een ieder geval niet gebeuren.

We rijden daar naar het weg restaurant ook geen pin… zak lekker in de poep. Met lege maag en volle blaas gaan verder…. Verder door de wegwerkzaamheden… pfff

Gelukkig is een volgende stop beter en laat die nou een Mac hebben. Bij de Mac kijkt Bas ff of hij de uitslag heeft van zijn test… pjjjuww negatief…

Het laatste stukje door Oostenrijk is erg mooi. Het weer is echt bergweer. Beetje zon, beetje wolken, beetje regen….

Als we bijna bij ons hotel zijn duiken we ff de supermarkt in voor wat worteltjes voor de murmultieren en water voor ons zelf….

Om half 5 zijn we in ons hotel. Ons hotel ligt Am fusch Am grossglockner. Het eerst waar naar gevraagd word is een vaccinatie of testbewijs… Gelukkig hadden we nu alles compleet!

De dame raden ons aan om naar de waterval te lopen dat was een korte hike. Opzich best ff lekker we hebben de hele dag in de auto gezeten. We gooien de koffers op de kamer en lopen die kant op.

Het is een korte heftige klim op de berg op. We lopen alleen beide gewoon nog op onze gympies dat is niet heel handig…. Nou ja voor Bas maakt dat niet zo veel uit die rent overal mee de berg op maar ik niet! We komen bij de eerste uitkijk. Daar staat heel leuk een bankje met het gevolg dat daar twee mensen zijn gaat zitten en wij geen foto kunnen maken.

Je kan er langs maar het is vrij modderig dus ik durfde dat niet. Bas wel maar wel op zijn blote voeten. En daar hij ging hij op zijn blote kakkies door de modder, alles voor de foto.

We lopen nog een stukje verder omhoog en het is echt een mooie waterval. Over het bruggetje en dan weer naar beneden. Bas liep nog steeds op zijn blote voeten want hij wilde niet met zijn natte voeten in zijn schoenen. Hij is hierdoor wel echt een met de natuur geworden want hij liep dwars door de rode mieren en dat heeft hij wel gevoeld!

Bij het hotel namen we buiten nog een drankje en een soepje met een kaasplankje. Daarna was het wel bedtijd want het was een lange autorit. Morgen willen we vroeg weg op zoek naar murmultieren!!